Kryzys w małżeństwie może nastąpić w każdym momencie, zarówno rok, jak i dwadzieścia lat po ślubie, gdy małżonkowie dopiero co zostali rodzicami, jak również wówczas, gdy ich dzieci są już dorosłe, nie ma tutaj żadnej reguły. W przypadku pojawienia się pierwszych trudności małżonkom nie rzadko udaje się uratować małżeństwo i kontynuować pożycie, konieczne jednakże wówczas jest zaangażowanie obojga małżonków, jeśli jednakże o zakończeniu małżeństwa zdecyduje tylko jeden małżonek, manifestując swą wolę odejściem od rodziny i pozostawiając współmałżonka praktycznie bez słowa wyjaśnienia, nie wróży to dobrze, z kolei małżonek porzucony powinien w pierwszej kolejności zatroszczyć się o dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków.

Zgodnie z regulacjami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każdy z rodziców jest więc obowiązany i uprawniony do jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw, każdy z rodziców jest więc w równym stopniu uprawniony m.in. do decydowania o dziecku. Jeżeli jednakże rodzice, którym przysługuje władza rodzicielska, żyją w rozłączeniu, sąd może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem.

Przeczytaj także:

Żona nie chce iść do pracy i nie dba o dom – czy to może być przyczyną rozwodu z orzeczeniem o winie?

Rozwód z orzeczeniem o winie oraz bez orzekania na który się zdecydować? – charakterystyka, czas trwania.

Przepisy w takiej sytuacji priorytet nadają pozostawieniu władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, żeby jednakże tak się stało rodzice muszą przedstawić zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. W braku porozumienia, sąd rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może jednak powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Jeśli więc np. żona opuściła rodzinę i przestała wykazywać zainteresowanie zarówno mężem, jak i dziećmi, wówczas ojciec dzieci powinien rozważyć złożenie do sądu wniosku o ograniczenie, a może nawet i pozbawienie władzy rodzicielskiej żony, gdyż tylko w ten sposób władza rodzicielska będzie mogła być wykonywana zgodnie z dobrem dzieci. Podobnie sytuacja będzie się kształtować w zakresie alimentów.

Zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami, oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli, a ponadto rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania, jeśli więc jeden z rodziców porzuca rodzinę i nie poczuwa się, aby dostarczać środki finansowe konieczne do jej utrzymania, wówczas współmałżonek powinien wystąpić w stosunku do niego z roszczeniem alimentacyjnym.

Odejście współmałżonka może wpłynąć na stosunki między rodzicami, a dziećmi, lecz w głównej mierze oddziałuje na dalsze trwanie małżeństwa, taka sytuacja zwykle bowiem prowadzi do rozwodu małżonków. Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód jest możliwe wówczas, gdy między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, jeśli więc pomiędzy małżonkami ustały wszelkie więzi małżeńskie i nie jest możliwe, że więzi te zostaną odbudowane, to sąd wyda orzeczenie rozwodowe. Porzucony małżonek może ponadto domagać się rozwodu z wyłącznej winy współmałżonka, jeśli to właśnie odejście współmałżonka spowodowało ustanie małżeństwa.

Wydaje się, że uzyskanie rozwodu z wyłącznej winy małżonka, który opuścił rodzinę nie będzie żadnym problemem i powinno nastąpić niemal automatycznie, w praktyce jednakże nie zawsze sąd w takiej sytuacji orzeka wyłączną winę. Pamiętać bowiem należy, iż za wyłącznie winnego ustania małżeństwa zostanie uznany ten małżonek, który swym zawinionym zachowaniem doprowadził do ustania więzi małżeńskich, jeśli więc małżeństwo prawidłowo funkcjonowało, a do jego rozpadu doszło na skutek opuszczenia rodziny przez jednego z małżonków, wówczas powinno nastąpić przypisanie winy w wyroku rozwodowym temu małżonkowi, jeśli jednakże odejście małżonka spowodowane było np. stosowaniem przemocy lub nadużywaniem alkoholu przez współmałżonka, wówczas wina nie jest już taka oczywista, a na pewno nie wyłączna.

Żona odeszła bez słowa zostawiając mnie z małym dzieckiem – co mogę zrobić?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *