W trakcie trwania małżeństwa małżonkowie zobowiązani są do wzajemnej pomocy i do współdziałania dla dobra założonej przez siebie rodziny, obowiązek ten odpada jednakże, gdy zdecydują się na rozwód, lecz nie jest to równoznaczne z tym, że wraz z rozwodem wygasają wszelkie roszczenia jednego małżonka względem drugiego.

Po rozwodzie zaktualizować się bowiem mogą roszczenia alimentacyjne między małżonkami, ich zakres zależy jednakże od tego czy rozwód nastąpił z orzekaniem o winie, czy też bez orzekania.

Zgodnie z regulacjami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

Ze wskazanym roszczeniem alimentacyjnym wystąpić zatem będzie mógł ten małżonek, który uzyskał rozwód bez orzekania o winie, z wyłącznej winy współmałżonka bądź gdy rozwód nastąpił z winy obydwóch stron, z kolei zasadniczą przesłanką wskazanego obowiązku alimentacyjnego jest niedostatek uprawnionego.

Według utrwalonego w orzecznictwie poglądu rozwiedziony małżonek znajduje się w niedostatku wtedy, gdy własnymi siłami nie jest w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w całości lub w części.

Usprawiedliwione potrzeby to takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy z kolei od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.

Przytoczona powyżej regulacja nie jest jedyną, która odnosi się do kwestii alimentów między byłymi małżonkami, odmienne bowiem, i znacznie szerzej, zakres obowiązku alimentacyjnego został uregulowany w przypadku orzeczenia wyłącznej winy jednego z małżonków w wyroku rozwodowym.

Przepisy w tym względzie stanowią, iż jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Pierwszą przesłankę stanowi wyłączna wina rozkładu pożycia istniejąca po stronie małżonka, na którego ma być nałożony ten obowiązek alimentacyjny. Przesłanka ta występować będzie we wszystkich przypadkach, w których orzeczenie rozwodu następuje z winy jednego tylko małżonka.

Drugą przesłanką jest natomiast istotne pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego na skutek orzeczenia rozwodu. W orzecznictwie utrwalone jest, że przy ocenie spełnienia tej przesłanki należy brać pod uwagę warunki materialne tego małżonka, jakie miałby, gdyby drugi z małżonków spełniał należycie swoje obowiązki i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie.

Wskazuje się również, że sąd powinien brać pod uwagę tę sytuację materialną, jaką małżonek niewinny w czasie trwania małżeństwa powinien był mieć, a nie tę, jaką faktycznie miał w następstwie nieprawidłowego i niewłaściwego postępowania współmałżonka, który np. ograniczał swoje realne możliwości zarobkowe albo skąpił środków na zaspokojenie potrzeb rodziny. Omówiona regulacja chroni więc małżonka, który nie został obciążony winą w wyroku rozwodowym w ten sposób, że może on ubiegać się w szerszym, bardziej uprzywilejowanym, zakresie o świadczenia alimentacyjne od byłego małżonka.

Z ekonomicznego punktu widzenia warto więc starać się o rozwód z orzekaniem o winie, gdyż uzyskanie rozwodu z wyłącznej winy współmałżonka nie tylko umożliwi ubieganie się o alimenty w większym zakresie, w przypadku pogorszenia sytuacji materialnej po rozwodzie, lecz również małżonek uznany za wyłącznie winnego nie będzie mógł ubiegać się o alimenty nawet, gdy popadnie w niedostatek.

Pamiętać jednakże należy, że domaganie się orzeczenia wyłącznej winy współmałżonka w wyroku rozwodowym musi być uzasadnione i w toku postępowania wina ta musi być udowodniona, jeśli bowiem brak będzie podstaw do przypisania wyłącznej winy współmałżonkowi, wówczas sąd może uznać iż oboje małżonkowie są winni, a nawet za winnego może zostać uznany ten małżonek, który domagał się orzeczenia wyłącznej winy drugiego małżonka.

Kiedy warto starać się o rozwód z orzekaniem o winie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *